NASKAH DRAMA ANWAR TAK DATANG
ANWAR TAK DATANG
Karya
SONIA AZIZAH
DRAMA PERSONA
DRAMA PERSONA
Lastri adalah seorang gadis berpendidikan dari keluarga yang
bisa dinilai kaya dan sukses. Dia memiliki hubungan dengan seorang lelaki
bernama Anwar dari keluarga miskin dan tidak dapat merampungkan pendidikannya
karena faktor keuangan, tetapi Anwar sudah merintis usahanya sendiri dengan
kakaknya dan dapat dinilai kehidupannya jauh lebih baik dari dulu. Tiba dimana
mereka memutuskan untuk melanjutkan ke jenjang lebih serius, orang tua Lastri
tidak setuju dengan hal itu karena banyak hal yang membuat orang tua Lastri
tidak dapat memberi restu. Lastri dan Anwar terus berjuang untuk hubungan yang
telah mereka bangun, sampai dimana ibu Lastri ikut campur dan berusaha untuk
membuat mereka lepas dan menikahkan Lastri secara paksa dengan laki-laki lain.
SEPASANG KEKASIH YANG SEDANG DIMADU ASMARA, MEREKA BERNAMA LASTRI DAN ANWAR. LASTRI ADALAH SEORANG GADIS BERASAL DARI KELUARGA KAYA DAN BERPENDIDIKAN TINGGI, SEDANGKAN ANWAR ADALAH SEORANG LAKI-LAKI YANG BERASAL DARI KELUARGA BIASA SAJA DAN MEMILIKI USAHA KECIL-KECILAN BERSAMA KAKAKNYA. NAMUN, MEREKA MENJALANI HUBUNGAN DENGAN SANGAT BAHAGIA.
SEPASANG KEKASIH YANG SEDANG DIMADU ASMARA, MEREKA BERNAMA LASTRI DAN ANWAR. LASTRI ADALAH SEORANG GADIS BERASAL DARI KELUARGA KAYA DAN BERPENDIDIKAN TINGGI, SEDANGKAN ANWAR ADALAH SEORANG LAKI-LAKI YANG BERASAL DARI KELUARGA BIASA SAJA DAN MEMILIKI USAHA KECIL-KECILAN BERSAMA KAKAKNYA. NAMUN, MEREKA MENJALANI HUBUNGAN DENGAN SANGAT BAHAGIA.
Anwar: “Dek..”
Lastri: “Dalem mas.”
Anwar: “Kamu tau ngga bedanya kamu sama senin?”
Lastri: “Heleh gombal.”
Anwar: “Loh dijawab dulu..”
Lastri: “eh iya.. Ngga tau mas.”
Anwar: ”Kalo Senin kan upacara, kalo upacarku..”
Lastri: “Hallaaaahh.. Mas Anwar bisa aja” (tersipu malu)
Anwar: “Gemes kan..” (menggoda
Lastri)
Lastri: “hiihh mas Anwar ini”
Anwar: “Sayangku…” (sambil
merangkul Lastri)
Lastri: “Mas, aku bahagia banget punya kamu”
Anwar: “Ah yang beneeerr.. Jadi pengen tak nikahin.” (menggoda Lastri)
Lastri: “Jangan gitu lah mas, aku kan malu”
Anwar: “Loh, lha kamu gamau tak nikahin?”
Lastri: “Yo mau to mas” (sambil
tersenyum malu)
Anwar: “Minggu depan aku akan datang melamar kekasihku yang
cantik ini”
Lastri: “Yang bener mas?”
Anwar: “Beneran aku mau nikahin kamu, takut keburu dinikahin
orang hehe..”
Lastri: ”Yaudah ayo nikah..” (sambil menggandengn tangan Anwar)
Anwar: “Udah nggak sabar ya serumah sama aku?”
Lastri: “Ya jelas mas, biar ngga perlu pergi jauh-jauh kalo
kangen.”
Anwar: “Aku kan emang ngangenin.”
Lastri: “Ih.. Apaan sih mas Anwar ini” (mencubit tangan Anwar)
Anwar: “Aduuhhh aaduuhhh…. Sakit dekk..”
Lastri: “Eh… Maaf mas kekencengan nyubitnya.”
Anwar: “Cieeee.. Kawatir yaa”
Lastri: “Loh mas Anwaaaaarrr…”
TIBA DIMANA ANWAR DATANG BERTAMU DI RUMAH LASTRI DENGAN
BERPENAMPILAN RAPI DAN TAMPAN. DIA JUGA MEMBAWA MARTABAK MANIS KESUKAAN IBUNYA
LASTRI. SESAMPAINYA DI DEPAN PINTU PAGAR, DIA DISAMBUT OLEH LASTRI YANG SUDAH
MENUNGGUNYA DENGAN RASA CEMAS.
Anwar: “Loh.. kamu
ngapain di depan?”
Lastri: “Mas Anwar.. Mas
Anwar sudah datang, mas yakin ingin bertemu dengan orang tua Lastri sekarang?”
Anwar: “ Ya serius to Las. “
Lastri: “Apa ndak besok-besok aja to mas?”
Anwar: “Lah, aku ini
sudah siap datang untuk melamarmu. Kamu mau sampai kapan kita kucing-kucingan
sama bapak ibumu? Aku ini serius sama kamu.”
Lastri: “Mas aku takut
kamu diapa-apain sama bapak, kamu tau sendiri bapakku kayak apa.”
Anwar: “Jelas aku tau,
makanya aku harus segera menemui bapak ibumu biar kita nggak perlu
sembunyi-sembunyi terus.”
Lastri: ”Mas Anwar sudah
siap beneran to mas?”
Anwar: “Yo sudah dek, wes
ayo masuk rumahmu” (sambil berjalan pelan menunggu Lastri menyusul)
Lastri: “Loh mas..” (mengejar Anwar)
Anwar: “Ayo to” (sambil menggandeng tangan Lastri)
Lastri: “Yawes mas, ayo masuk. Bismillah ya mas.”
Anwar: “Iya dek. Sampean doakan mas.”
Lastri: “Selalu mas”
KEDATANGAN ANWAR SIANG ITU SEDIKIT MEMBUAT SUASANA RUANG TAMU
DI RUMAH KELUARGA LASTRI YANG NAMPAK TIDAK SEPERTI BIASANYA. BAPAK DAN IBU
LASTRI SEDIKIT KAGET DENGAN KEDATANGNYA, MEREKA KAGET DENGAN UCAPAN ANWAR YANG
INGIN MELAMAR ANAK MEREKA. NAMUN, BAPAK DAN IBU LASTRI TIDAK SETUJU MENGENAI HUBUNGAN
ANAKNYA DENGAN SEORANG LAKI-LAKI YANG BERNAMA ANWAR.
Anwar: “Assalamualaikum…” (bersalaman
dengan Bapak Lastri)
Bapak: “Waalaikumsalam. Oalah Anwar to iki maeng?”
Anwar: “Inggih Pak niki kula.”
Bapak: “ Suwi ora dolan nang omah, ayo mlebu kene le.”
Anwar: ”Inggih Pak.” (Sambil memberikan buah tangan yang dibawa
kepada Lastri)
Bapak: “Las, sampean timbali ibumu.”
Lastri: “Inggih Pak.”
MENDENGAR ADA SUARA TAMU, IBU LASTRI BERGEGAS KELUAR DARI
KAMAR
Ibu: ”Eh.. tamunya sudah
datang.”
Anwar: “Buk...” (bersalaman
dengan Ibu Lastri)
Ibu: “Piye kabare le, sehat?”
Anwar: “Alhamdulillah sehat buk, ibu pripun?”
Ibu: ”Alhamdulillah sehat
le, ana apa kok tumben mampir nang omah? Oh iyo, Las teh kanggo Anwar lan bapakmu.”
Lastri: “Inggih buk.” (bergegas pergi ke dapur)
Anwar: “Niki pak buk kula badhe nyuwun ijin ngelamar Lastri.”
Bapak: “Ngelamar Lastri? Apa ora salah krungu bapak iki?”
Ibu: “Apa sampean serius karo Lastri?”
Anwar: “Inggih pak buk,
kula serius kalihan Lastri. Kula sampun yakin kalihan Lastri.”
Ibu: “Tapi Lastri iki sik
kuliah lho le, ibu karo bapak pengene Lastri kerja dhisik.”
Bapak: “Laiyo le, apa
sampean wis siap tanggung jawab lan urip bareng karo Lastri? Lastri iki anak
wedok siji-sijine bapak, dadi bapak lan ibu pengene Lastri urip ayem.”
Anwar: “ Inggih pak buk
kula sampun siap tanggung jawab kagem Lastri. Kula nggih siap nenggo Lastri
rampung kuliah lan nerusaken kerja.”
Ibu: “Sampenan kerjane
apa lho le?”
Anwar: “Kula wonten usaha
ikan nila kalihan mas kula buk.”
Ibu: “Usahane lancar le? Jarene
Lastri sampean nduweni kosan ngono lho.”
Anwar: “inggih lumayan
buk, usaha kosan niku taksih setahun niki. Alhamdulillah lancar buk.”
Ibu: “Yawes le, mengko dibahas maneh. “
(melihat Lastri datang dengan teh hangat yang dibawanya menggunakan baki)
Lastri: “Pak buk diunjuk
rumiyen. Mas Anwar sampean minum” (sambil
duduk di sebelah ibunya)
Bapak: “nduk, apa sampean wis ngerti Anwar mrene iku ijin
ngelamar sampean?”
Lastri: “Sampun pak.”
Bapak: “Terus piye? Uwis dipertimbangne maneh?”
Lastri: ”Insyaalloh kula yakin pak buk.”
Bapak: ”Yawes nduk.”
TIDAK LAMA KEMUDIAN ANWAR PAMIT KEPADA BAPAK DAN IBU LASTRI.
SETELAH ANWAR PERGI, IBU LASTRI MENUTUP PINTU DAN MENYURUH LASTRI DUDUK.
Ibu: "Lanangan kayak ngene tok gawa mulih?”
Lastri: "Loh buk... Aja banter-banter, mengko mas Anwar
krungu."
Ibu: “Bene. Ibu ora peduli.”
Lastri: “Ana apa to buk?”
Ibu: “Ibu ora seneng karo Anwar. Ora cocok!” (dengan nada tinggi)
Lastri: “Loh ora cocok piye buk?”
Ibu: “Awakmu iki lho berpendidikan mosok calonmu ora tutuk
sekolah.”
Lastri: “Loh buk…”
Ibu: (Melepaskan genggaman tangan Lastri) "Gaenek apik e dinggo
masa depanmu nduk. Sekolah ora tutuk ngono, bapak ibune ora genah, terus opo
sing iso dibanggane teko Anwarmu kuwi?"
Lastri: ”Pak buk… Mas
Anwar iki uduk wong biasa.”
Bapak: “Bapak ya ora
cocok nduk, mosok calonku ora tutuk sekolah.”
Lastri: “Masalah
pendidikan iku sepele pak, sing penting mas Anwar iku duweni tanggung jawab
gedhe.”
Bapak:
" Bapak kambek ibu iku nyekolahne awakmu dhuwur dadi sarjana bene uripmu
terjamin, mosok milih lanangan ae ora iso?"
Lastri: (dengan wajah memelas) "Pak buk,
Mas Anwar wong apik. Masalah fisik nggih pancen ora sesuai tapi saka atine
apik, urip e uwis mapan. Kurang opo pak buk? Masalalu iku ora menjamin masa
depan."
Ibu: “Ibuk iku isin karo tonggo
karo kancane ibuk barang nduk.”
Lastri: “Lah isin piye to
buk? Wong mas Anwar ora maling lho.”
Ibu: “Wes meneng. Pokok
ibuk ora setuju.”
Lastri: “Buk, sing
ngelakoni hubungan iki aku lho.”
Bapak: “Ya dipikir nduk
keluarga besarmu iki uduk golongan biasa.”
Lastri: “Pak, apa kudu
ngukur derajate uwong saka golongane keluarga? Kan ora ana salahe yen aku milih
mas Anwar, toh mas Anwar yo podo ae karo lanangan liya.”
Bapak: ”Tapi kan isih ana
lanangan liya sing luwih pantes dipilih to nduk. Bapak uwis nawani calon sing
luwih apik, nanging awakmu yo ora gelem.”
Lastri: “Pak, tresnaku marang
Mas Anwar tenanan ora bisa diganti, aku percaya kalehan janjine Mas Anwar.”
Ibu: "Yoalah
paaakk.. Mumet aku musuh anakmu, angel pancene dikandani. Uwis digolekno calon
sing sip, sing berwibawa, lan sugih pitung turunan yo ora gelem." (Ibunya pergi ke dapur dan membawa cangkir
teh)
Bapak: "Karepmu
nduk. Bapak uwis ora ngerti karepmu piye. Pokok bapak kambek ibu ora setuju
hubunganmu karo Anwar kui." (bapaknya
pergi ke kamar)
Lastri: “Pak… Buk… pokok
aku emoh rabi nek ora karo mas Anwar” (menangis)
Bapak: (berteriak dari
dalam kamar) “Bapak ora setuju kowe rabi karo Anwar!”
Lastri: “Aku ora peduli pak buk!” (masuk ke kamar dan membanting pintu)
ESOK HARI LASTRI BERNIAT UNTUK PERGI DENGAN ANWAR, NAMUN
IBUNYA MELARANG
Ibu: “Macak ayu lan wangi, arepe nang endi?”
Lastri: “Dolan buk”
Ibu: “Karo sapa? Anwar?”
Lastri: (hanya
mengangguk)
Ibu: (menaikkan nada bicara)
“Ibu uwis ngomong aja diterusne hubunganmu, nyapo isih diterusne. Malah saiki
arepe budal metu karo Anwar. ”
Lastri: “Buk, apa sing salah saka mas Anwar?” (dengan nada pelan)
Ibu: “Kowe krungu dhewe,
bapak lan ibu ora setuju karo hubunganmu. Ora seneng ibu karo Anwar, wong kere
ngono wae kok wani ngerabi kowe!”
Lastri: “Buk!” (
membentak)
Ibu: “Kamu membentak ibu?
Kat kapan kowe wani karo ibumu? Apa Anwar sing marai kowe?”
Lastri: (dengan rasa kecewa) “Ibu iki wong tuwa
kudune iso dadi contoh sing apik. Kudune ibu iki luwih iso ngeregani wong liya
ora malah ngerendahne.”
Ibu: “Iki… Iki sing ora
tak senengi saka Anwar! Gara-gara Anwar anakku wani karo ibune. Sak iki ibu ora
bakal ngolehi kowe metu karo Anwar seteruse! Mlebuo kamar!” (menarik tangan Lastri)
Lastri: “Emoh buk… emoh… Aku pengen ketemu mas Anwar” (dengan menangis)
Ibu: (melepas tangan Lastri dan menampar)”Karepmu apa? Kowe anakku kok
ditata urip e angel.”
Lastri: “Ibu kok ngaplok aku? Aku salah apa buk?”
Ibu: “Menengo! Tak temonane Anwar ing ngarep.”
TELIHAT ANWAR SUDAH LAMA MENUNGGU DI DEPAN
Ibu: “War…” (menyapa
Anwar di depan rumah)
Anwar: “Inggih buk.”
Ibu: “Sepurane ya le, ibuk
ora iso ngewenehi restu ibuk karo hubunganmu. Ibu jaluk tulung tinggalen
Lastri.”
Anwar: “buk, salah kula napa?”
Ibu: “Ibuk gaiso nerimo lamaranmu.”
Anwar: “Ngapunten buk, ning pancen masalalu kula dhamel acuan
kula mboten sebanding kalihan Lastri. Tapi kula serius kalihan Lastri buk, kula
sampun nyiapaken masa depan kang apik kanggo putrine ibuk.”
Ibu: “Ibuk ngerti, tapi ibuk ora isa nompo awakmu. Tulung aja
nemoni Lastri maneh.”
Anwar: (berpamitan dan mencium
tangan ibu Lastri)
SEMAKIN HARI HUBUNGAN LASTRI DAN ANWAR SEMAKIN RENGGANG
KARENA PENOLAKAN DARI ORANG TUA LASTRI
Lastri: (menelefon
Anwar) “Mas aku kangen, aku gabisa jauh-jauh dari Mas”
Anwar: “Iya dek, sama… Mas juga kangen.”
Lastri: “Mas, gimana caranya biar kita bisa barengan lagi?”
Anwar: “Mas juga gatau dek, mas minta maaf belum bisa bikin
yakin bapak ibumu.”
Lastri: (menangis)
“Mas… Lastri minta maaf juga sudah bikin mas capek berjuang buat Lastri.”
Anwar: “Enggak dek, iku
wajib tanggung jawab mas. Mas serius sama kamu, nggak bisa mas lihat kamu
gandeng orang lain.”
Lastri: “Mas, aku capek kalau gini terus, bapak ibuku sangat
keras sama pendiriannya. Bahkan untuk menikah dengan lelaki pilihanku sangat
sulit.”
Anwar: “Sudahlah sayangku, sabar… Ayo sedikit lagi pasti
bisa.”
Lastri: “Ya sudah mas, aku mau istirahat dulu.”
Anwar: “Kamu nggak apa-apa ta?”
Lastri: “Nggak apa-apa mas”
Anwar: “Ya sudah, selamat tidur sayangku.. sabarlah untuk
menungguku.”
Lastri: “Iya mas…”
SEJAK MALAM ITU ANWAR MEMUTUSKAN PERGI UNTUK MENGEMBANGKAN
USAHANYA, MEMBUAT LASTRI MERASA KEHILANGAN DAN SANGAT MENDERITA TAK DAPAT KABAR
DARINYA. HARI BERGANTI MINGGU, MINGGU BERGANTI BULAN, ANWAR SANG KEKASIH TAK
KUNJUNG MEMBERI KABAR. TIBA DIMANA SEORANG LELAKI PILIHAN IBUNYA DATANG
MELAMAR.
Panji: “Assalamualaikum”
Ibu: ”Walaikumsalam. Eeh.. Calon mantuku sudah datang.”
Panji: “Buk…” (mencium
tangan ibu Lastri)
Ibu: “Ibumu di mana? Kok enggak ikut?”
Panji: “Masih di kantor buk, ada keperluan mendesak.”
Ibu: “Ya wis kene, masuk dulu. Ibu panggilkan Lastri.”
IBU LASTRI MENGHAMPIRI ANAKNYA YANG SEDANG DUDUK TERDIAM DI
DALAM KAMAR DAN MENGAJAKNYA UNTUK SEGERA KE RUANG TAMU MENEMUI SESEORANG YANG
DINIKAHKAN DENGANNYA.
Ibu: “Las.. Ayo wis dienteni iko lho.”
Lastri: “Buk, emoh aku.”
Ibu: “Emoh piye to? Calon bojomu ganteng lan sugih mosok ora
gelem.”
Lastri: “Aku uwis omong ibuk, aku wegah dirabi lek uduk mas
Anwar.”
Ibu: “Huss! Kowe lek ora
manut ibuk, ibuk ora bakal gelem ngopeni kowe. Ayo!” (menarik tangan Lastri)
Lastri: “Iya buk iya..”
Ibu: “Ini lho calon istrimu. Ayo Las salaman dulu, kalian kan
lama enggak ketemu.”
Lastri: “Inggih buk” (sambil
bersalaman dengan Panji)
Panji: “Halo Las, suwi enggak ketemu.” (tersenyum manis)
Lastri: “Iya mas.”
Ibu: “Ya wis kalau begitu
ayo dibicarakan rencana acaranya lagi, semua kan sudah selesai tinggal acc dari
mantennya. Di lihat dulu Las, Panji sudah membuat acara seperti yang kamu mau
kemarin.”
Lastri: “Iya sudah buk,
Lastri setuju saja.”
Ibu: “Ya sudah kalau
begitu dua minggu lagi resepsi akan digelar, kalian harus persiapan karena
acaranya padat merayap.”
Panji: “Inggih buk,
terima kasih.”
Lastri: “Inggih buk.”
DUA MINGGU SUDAH BERLALU, LASTRI BENAR-BENAR LELAH MENUNGGU
ANWAR DAN TEPAT HARI INI DIA AKAN MENIKAH DENGAN ORANG YANG TIDAK DICINTAINYA.
Ibu: ”Nduk, kamu harus
melepaskan Anwar. Ibuk tahu ini sulit tapi kamu harus tidup bahagia”
Bapak: “Las, sepuranen
bapak karo ibumu. Bapak pengen awakmu urip terjamin.”
Lastri: “Inggih pak”
(meneteskan air mata)
Ibu: “Ayo akad e wis
dilekasi. Pak sing semangat ojo grogi dadi wali.”
Bapak: “Iya buk, ning
grogi jelas tapi bapak lancar wis apal karo apalane bapak.”
DUDUK DI SEBELAH SUAMINYA
DAN MENCIUM TANGAN
Panji: “Istriku…” (mencium kening Lastri)
Lastri: “Mas…”
Panji: “Aku berjanji akan
menjaga kamu dan membahagiakan kamu seperti Anwar menjaga kamu.”
Lastri: “Mas tahu soal
mas Anwar?”
Panji: “Anwar adalah
sahabatku, dia tahu kalau ibumu menjodohkanmu denganku. Dia menitipkan kamu
padaku.”
Lastri: “Mas…” (menangis dan memeluk Panji)
Panji: “Maafkan Anwarmu
Las” (mengelus kepala Lastri)
--Malang,
2019.11.25
Sonia Azizah
lahir di Blitar, 15 April 1999. Kesukaannya pada dunia membaca berbagai macam
karangan penulis membuatnya banyak mendapat inspirasi dalam menulis. Banyak
sekali penulis menjadi favoritnya, terutama pada penulis yang mampu
menghadirkan cerita-cerita kehidupan yang hadir menjadi visual dalam latar
karyanya. Saat ini, dia belajar di Universitas Negeri Malang.
Comments
Post a Comment
mendekatlah untuk berbagi dan saling memaklumi