NASKAH DRAMA ANWAR TAK DATANG












ANWAR TAK DATANG
Karya
SONIA AZIZAH
DRAMA PERSONA

Lastri adalah seorang gadis berpendidikan dari keluarga yang bisa dinilai kaya dan sukses. Dia memiliki hubungan dengan seorang lelaki bernama Anwar dari keluarga miskin dan tidak dapat merampungkan pendidikannya karena faktor keuangan, tetapi Anwar sudah merintis usahanya sendiri dengan kakaknya dan dapat dinilai kehidupannya jauh lebih baik dari dulu. Tiba dimana mereka memutuskan untuk melanjutkan ke jenjang lebih serius, orang tua Lastri tidak setuju dengan hal itu karena banyak hal yang membuat orang tua Lastri tidak dapat memberi restu. Lastri dan Anwar terus berjuang untuk hubungan yang telah mereka bangun, sampai dimana ibu Lastri ikut campur dan berusaha untuk membuat mereka lepas dan menikahkan Lastri secara paksa dengan laki-laki lain.
SEPASANG KEKASIH YANG SEDANG DIMADU ASMARA, MEREKA BERNAMA LASTRI DAN ANWAR. LASTRI ADALAH SEORANG GADIS BERASAL DARI KELUARGA KAYA DAN BERPENDIDIKAN TINGGI, SEDANGKAN ANWAR ADALAH SEORANG LAKI-LAKI YANG BERASAL DARI KELUARGA BIASA SAJA DAN MEMILIKI USAHA KECIL-KECILAN BERSAMA KAKAKNYA. NAMUN, MEREKA MENJALANI HUBUNGAN DENGAN SANGAT BAHAGIA.
Anwar: “Dek..”
Lastri: “Dalem mas.”
Anwar: “Kamu tau ngga bedanya kamu sama senin?”
Lastri: “Heleh gombal.”
Anwar: “Loh dijawab dulu..”
Lastri: “eh iya.. Ngga tau mas.”
Anwar: ”Kalo Senin kan upacara, kalo upacarku..”
Lastri: “Hallaaaahh.. Mas Anwar bisa aja” (tersipu malu)
Anwar: “Gemes kan..” (menggoda Lastri)
Lastri: “hiihh mas Anwar ini”
Anwar: “Sayangku…” (sambil merangkul Lastri)
Lastri: “Mas, aku bahagia banget punya kamu”
Anwar: “Ah yang beneeerr.. Jadi pengen tak nikahin.” (menggoda Lastri)
Lastri: “Jangan gitu lah mas, aku kan malu”
Anwar: “Loh, lha kamu gamau tak nikahin?”
Lastri: “Yo mau to mas” (sambil tersenyum malu)
Anwar: “Minggu depan aku akan datang melamar kekasihku yang cantik ini”
Lastri: “Yang bener mas?”
Anwar: “Beneran aku mau nikahin kamu, takut keburu dinikahin orang hehe..”
Lastri: ”Yaudah ayo nikah..” (sambil menggandengn tangan Anwar)
Anwar: “Udah nggak sabar ya serumah sama aku?”
Lastri: “Ya jelas mas, biar ngga perlu pergi jauh-jauh kalo kangen.”
Anwar: “Aku kan emang ngangenin.”
Lastri: “Ih.. Apaan sih mas Anwar ini” (mencubit tangan Anwar)
Anwar: “Aduuhhh aaduuhhh…. Sakit dekk..”
Lastri: “Eh… Maaf mas kekencengan nyubitnya.”
Anwar: “Cieeee.. Kawatir yaa”
Lastri: “Loh mas Anwaaaaarrr…”

TIBA DIMANA ANWAR DATANG BERTAMU DI RUMAH LASTRI DENGAN BERPENAMPILAN RAPI DAN TAMPAN. DIA JUGA MEMBAWA MARTABAK MANIS KESUKAAN IBUNYA LASTRI. SESAMPAINYA DI DEPAN PINTU PAGAR, DIA DISAMBUT OLEH LASTRI YANG SUDAH MENUNGGUNYA DENGAN RASA CEMAS.
Anwar: “Loh.. kamu ngapain di depan?”
Lastri: “Mas Anwar.. Mas Anwar sudah datang, mas yakin ingin bertemu dengan orang tua Lastri sekarang?”
Anwar: “ Ya serius to Las. “
Lastri: “Apa ndak besok-besok aja to mas?”
Anwar: “Lah, aku ini sudah siap datang untuk melamarmu. Kamu mau sampai kapan kita kucing-kucingan sama bapak ibumu? Aku ini serius sama kamu.”
Lastri: “Mas aku takut kamu diapa-apain sama bapak, kamu tau sendiri bapakku kayak apa.”
Anwar: “Jelas aku tau, makanya aku harus segera menemui bapak ibumu biar kita nggak perlu sembunyi-sembunyi terus.”
Lastri: ”Mas Anwar sudah siap beneran to mas?”
Anwar: “Yo sudah dek, wes ayo masuk rumahmu” (sambil berjalan pelan menunggu Lastri menyusul)
Lastri: “Loh mas..” (mengejar Anwar)
Anwar: “Ayo to” (sambil menggandeng tangan Lastri)
Lastri: “Yawes mas, ayo masuk. Bismillah ya mas.”
Anwar: “Iya dek. Sampean doakan mas.”
Lastri: “Selalu mas”

KEDATANGAN ANWAR SIANG ITU SEDIKIT MEMBUAT SUASANA RUANG TAMU DI RUMAH KELUARGA LASTRI YANG NAMPAK TIDAK SEPERTI BIASANYA. BAPAK DAN IBU LASTRI SEDIKIT KAGET DENGAN KEDATANGNYA, MEREKA KAGET DENGAN UCAPAN ANWAR YANG INGIN MELAMAR ANAK MEREKA. NAMUN, BAPAK DAN IBU LASTRI TIDAK SETUJU MENGENAI HUBUNGAN ANAKNYA DENGAN SEORANG LAKI-LAKI YANG BERNAMA ANWAR.
Anwar: “Assalamualaikum…” (bersalaman dengan Bapak Lastri)
Bapak: “Waalaikumsalam. Oalah Anwar to iki maeng?”
Anwar: “Inggih Pak niki kula.”
Bapak: “ Suwi ora dolan nang omah, ayo mlebu kene le.”
Anwar: ”Inggih Pak.” (Sambil memberikan buah tangan yang dibawa kepada Lastri)
Bapak: “Las, sampean timbali ibumu.”
Lastri: “Inggih Pak.”

MENDENGAR ADA SUARA TAMU, IBU LASTRI BERGEGAS KELUAR DARI KAMAR
Ibu: ”Eh.. tamunya sudah datang.”
Anwar: “Buk...” (bersalaman dengan Ibu Lastri)
Ibu: “Piye kabare le, sehat?”
Anwar: “Alhamdulillah sehat buk, ibu pripun?”
Ibu: ”Alhamdulillah sehat le, ana apa kok tumben mampir nang omah? Oh iyo, Las teh kanggo Anwar lan bapakmu.”
Lastri: “Inggih buk.” (bergegas pergi ke dapur)
Anwar: “Niki pak buk kula badhe nyuwun ijin ngelamar Lastri.”
Bapak: “Ngelamar Lastri? Apa ora salah krungu bapak iki?”
Ibu: “Apa sampean serius karo Lastri?”
Anwar: “Inggih pak buk, kula serius kalihan Lastri. Kula sampun yakin kalihan Lastri.”
Ibu: “Tapi Lastri iki sik kuliah lho le, ibu karo bapak pengene Lastri kerja dhisik.”
Bapak: “Laiyo le, apa sampean wis siap tanggung jawab lan urip bareng karo Lastri? Lastri iki anak wedok siji-sijine bapak, dadi bapak lan ibu pengene Lastri urip ayem.”
Anwar: “ Inggih pak buk kula sampun siap tanggung jawab kagem Lastri. Kula nggih siap nenggo Lastri rampung kuliah lan nerusaken kerja.”
Ibu: “Sampenan kerjane apa lho le?”
Anwar: “Kula wonten usaha ikan nila kalihan mas kula buk.”
Ibu: “Usahane lancar le? Jarene Lastri sampean nduweni kosan ngono lho.”
Anwar: “inggih lumayan buk, usaha kosan niku taksih setahun niki. Alhamdulillah lancar buk.”
Ibu: “Yawes le, mengko dibahas maneh. “
(melihat Lastri datang dengan teh hangat yang dibawanya menggunakan baki)
Lastri: “Pak buk diunjuk rumiyen. Mas Anwar sampean minum” (sambil duduk di sebelah ibunya)
Bapak: “nduk, apa sampean wis ngerti Anwar mrene iku ijin ngelamar sampean?”
Lastri: “Sampun pak.”
Bapak: “Terus piye? Uwis dipertimbangne maneh?”
Lastri: ”Insyaalloh kula yakin pak buk.”
Bapak: ”Yawes nduk.”

TIDAK LAMA KEMUDIAN ANWAR PAMIT KEPADA BAPAK DAN IBU LASTRI. SETELAH ANWAR PERGI, IBU LASTRI MENUTUP PINTU DAN MENYURUH LASTRI DUDUK.
Ibu: "Lanangan kayak ngene tok gawa mulih?”
Lastri: "Loh buk... Aja banter-banter, mengko mas Anwar krungu."
Ibu: “Bene. Ibu ora peduli.”
Lastri: “Ana apa to buk?”
Ibu: “Ibu ora seneng karo Anwar. Ora cocok!” (dengan nada tinggi)
Lastri: “Loh ora cocok piye buk?”
Ibu: “Awakmu iki lho berpendidikan mosok calonmu ora tutuk sekolah.”
Lastri: “Loh buk…”
Ibu: (Melepaskan genggaman tangan Lastri) "Gaenek apik e dinggo masa depanmu nduk. Sekolah ora tutuk ngono, bapak ibune ora genah, terus opo sing iso dibanggane teko Anwarmu kuwi?"
Lastri: ”Pak buk… Mas Anwar iki uduk wong biasa.”
Bapak: “Bapak ya ora cocok nduk, mosok calonku ora tutuk sekolah.”
Lastri: “Masalah pendidikan iku sepele pak, sing penting mas Anwar iku duweni tanggung jawab gedhe.”
Bapak: " Bapak kambek ibu iku nyekolahne awakmu dhuwur dadi sarjana bene uripmu terjamin, mosok milih lanangan ae ora iso?"
Lastri: (dengan wajah memelas) "Pak buk, Mas Anwar wong apik. Masalah fisik nggih pancen ora sesuai tapi saka atine apik, urip e uwis mapan. Kurang opo pak buk? Masalalu iku ora menjamin masa depan."
Ibu: “Ibuk iku isin karo tonggo karo kancane ibuk barang nduk.”
Lastri: “Lah isin piye to buk? Wong mas Anwar ora maling lho.”
Ibu: “Wes meneng. Pokok ibuk ora setuju.”
Lastri: “Buk, sing ngelakoni hubungan iki aku lho.”
Bapak: “Ya dipikir nduk keluarga besarmu iki uduk golongan biasa.”
Lastri: “Pak, apa kudu ngukur derajate uwong saka golongane keluarga? Kan ora ana salahe yen aku milih mas Anwar, toh mas Anwar yo podo ae karo lanangan liya.”
Bapak: ”Tapi kan isih ana lanangan liya sing luwih pantes dipilih to nduk. Bapak uwis nawani calon sing luwih apik, nanging awakmu yo ora gelem.”
Lastri: “Pak, tresnaku marang Mas Anwar tenanan ora bisa diganti, aku percaya kalehan janjine Mas Anwar.”
Ibu: "Yoalah paaakk.. Mumet aku musuh anakmu, angel pancene dikandani. Uwis digolekno calon sing sip, sing berwibawa, lan sugih pitung turunan yo ora gelem." (Ibunya pergi ke dapur dan membawa cangkir teh)
Bapak: "Karepmu nduk. Bapak uwis ora ngerti karepmu piye. Pokok bapak kambek ibu ora setuju hubunganmu karo Anwar kui." (bapaknya pergi ke kamar)
Lastri: “Pak… Buk… pokok aku emoh rabi nek ora karo mas Anwar” (menangis)
Bapak: (berteriak dari dalam kamar) “Bapak ora setuju kowe rabi karo Anwar!”
Lastri: “Aku ora peduli pak buk!” (masuk ke kamar dan membanting pintu)


ESOK HARI LASTRI BERNIAT UNTUK PERGI DENGAN ANWAR, NAMUN IBUNYA MELARANG
Ibu: “Macak ayu lan wangi, arepe nang endi?”
Lastri: “Dolan buk”
Ibu: “Karo sapa? Anwar?”
Lastri: (hanya mengangguk)
Ibu: (menaikkan nada bicara) “Ibu uwis ngomong aja diterusne hubunganmu, nyapo isih diterusne. Malah saiki arepe budal metu karo Anwar. ”
Lastri: “Buk, apa sing salah saka mas Anwar?” (dengan nada pelan)
Ibu: “Kowe krungu dhewe, bapak lan ibu ora setuju karo hubunganmu. Ora seneng ibu karo Anwar, wong kere ngono wae kok wani ngerabi kowe!”
Lastri: “Buk!” ( membentak)
Ibu: “Kamu membentak ibu? Kat kapan kowe wani karo ibumu? Apa Anwar sing marai kowe?”
Lastri: (dengan rasa kecewa) “Ibu iki wong tuwa kudune iso dadi contoh sing apik. Kudune ibu iki luwih iso ngeregani wong liya ora malah ngerendahne.”
Ibu: “Iki… Iki sing ora tak senengi saka Anwar! Gara-gara Anwar anakku wani karo ibune. Sak iki ibu ora bakal ngolehi kowe metu karo Anwar seteruse! Mlebuo kamar!” (menarik tangan Lastri)
Lastri: “Emoh buk… emoh… Aku pengen ketemu mas Anwar” (dengan menangis)
Ibu: (melepas tangan Lastri dan menampar)”Karepmu apa? Kowe anakku kok ditata urip e angel.”
Lastri: “Ibu kok ngaplok aku? Aku salah apa buk?”
Ibu: “Menengo! Tak temonane Anwar ing ngarep.”

TELIHAT ANWAR SUDAH LAMA MENUNGGU DI DEPAN
Ibu: “War…” (menyapa Anwar di depan rumah)
Anwar: “Inggih buk.”
Ibu: “Sepurane ya le, ibuk ora iso ngewenehi restu ibuk karo hubunganmu. Ibu jaluk tulung tinggalen Lastri.”
Anwar: “buk, salah kula napa?”
Ibu: “Ibuk gaiso nerimo lamaranmu.”
Anwar: “Ngapunten buk, ning pancen masalalu kula dhamel acuan kula mboten sebanding kalihan Lastri. Tapi kula serius kalihan Lastri buk, kula sampun nyiapaken masa depan kang apik kanggo putrine ibuk.”
Ibu: “Ibuk ngerti, tapi ibuk ora isa nompo awakmu. Tulung aja nemoni Lastri maneh.”
Anwar: (berpamitan dan mencium tangan ibu Lastri)

SEMAKIN HARI HUBUNGAN LASTRI DAN ANWAR SEMAKIN RENGGANG KARENA PENOLAKAN DARI ORANG TUA LASTRI
Lastri: (menelefon Anwar) “Mas aku kangen, aku gabisa jauh-jauh dari Mas”
Anwar: “Iya dek, sama… Mas juga kangen.”
Lastri: “Mas, gimana caranya biar kita bisa barengan lagi?”
Anwar: “Mas juga gatau dek, mas minta maaf belum bisa bikin yakin bapak ibumu.”
Lastri: (menangis) “Mas… Lastri minta maaf juga sudah bikin mas capek berjuang buat Lastri.”
Anwar: “Enggak dek, iku wajib tanggung jawab mas. Mas serius sama kamu, nggak bisa mas lihat kamu gandeng orang lain.”
Lastri: “Mas, aku capek kalau gini terus, bapak ibuku sangat keras sama pendiriannya. Bahkan untuk menikah dengan lelaki pilihanku sangat sulit.”
Anwar: “Sudahlah sayangku, sabar… Ayo sedikit lagi pasti bisa.”
Lastri: “Ya sudah mas, aku mau istirahat dulu.”
Anwar: “Kamu nggak apa-apa ta?”
Lastri: “Nggak apa-apa mas”
Anwar: “Ya sudah, selamat tidur sayangku.. sabarlah untuk menungguku.”
Lastri: “Iya mas…”

SEJAK MALAM ITU ANWAR MEMUTUSKAN PERGI UNTUK MENGEMBANGKAN USAHANYA, MEMBUAT LASTRI MERASA KEHILANGAN DAN SANGAT MENDERITA TAK DAPAT KABAR DARINYA. HARI BERGANTI MINGGU, MINGGU BERGANTI BULAN, ANWAR SANG KEKASIH TAK KUNJUNG MEMBERI KABAR. TIBA DIMANA SEORANG LELAKI PILIHAN IBUNYA DATANG MELAMAR.
Panji: “Assalamualaikum”
Ibu: ”Walaikumsalam. Eeh.. Calon mantuku sudah datang.”
Panji: “Buk…” (mencium tangan ibu Lastri)
Ibu: “Ibumu di mana? Kok enggak ikut?”
Panji: “Masih di kantor buk, ada keperluan mendesak.”
Ibu: “Ya wis kene, masuk dulu. Ibu panggilkan Lastri.”

IBU LASTRI MENGHAMPIRI ANAKNYA YANG SEDANG DUDUK TERDIAM DI DALAM KAMAR DAN MENGAJAKNYA UNTUK SEGERA KE RUANG TAMU MENEMUI SESEORANG YANG DINIKAHKAN DENGANNYA.
Ibu: “Las.. Ayo wis dienteni iko lho.”
Lastri: “Buk, emoh aku.”
Ibu: “Emoh piye to? Calon bojomu ganteng lan sugih mosok ora gelem.”
Lastri: “Aku uwis omong ibuk, aku wegah dirabi lek uduk mas Anwar.”
Ibu: “Huss! Kowe lek ora manut ibuk, ibuk ora bakal gelem ngopeni kowe. Ayo!” (menarik tangan Lastri)
Lastri: “Iya buk iya..”
Ibu: “Ini lho calon istrimu. Ayo Las salaman dulu, kalian kan lama enggak ketemu.”
Lastri: “Inggih buk” (sambil bersalaman dengan Panji)
Panji: “Halo Las, suwi enggak ketemu.” (tersenyum manis)
Lastri: “Iya mas.”
Ibu: “Ya wis kalau begitu ayo dibicarakan rencana acaranya lagi, semua kan sudah selesai tinggal acc dari mantennya. Di lihat dulu Las, Panji sudah membuat acara seperti yang kamu mau kemarin.”
Lastri: “Iya sudah buk, Lastri setuju saja.”
Ibu: “Ya sudah kalau begitu dua minggu lagi resepsi akan digelar, kalian harus persiapan karena acaranya padat merayap.”
Panji: “Inggih buk, terima kasih.”
Lastri: “Inggih buk.”

DUA MINGGU SUDAH BERLALU, LASTRI BENAR-BENAR LELAH MENUNGGU ANWAR DAN TEPAT HARI INI DIA AKAN MENIKAH DENGAN ORANG YANG TIDAK DICINTAINYA.
Ibu: ”Nduk, kamu harus melepaskan Anwar. Ibuk tahu ini sulit tapi kamu harus tidup bahagia”
Bapak: “Las, sepuranen bapak karo ibumu. Bapak pengen awakmu urip terjamin.”
Lastri: “Inggih pak” (meneteskan air mata)
Ibu: “Ayo akad e wis dilekasi. Pak sing semangat ojo grogi dadi wali.”
Bapak: “Iya buk, ning grogi jelas tapi bapak lancar wis apal karo apalane bapak.”

DUDUK DI SEBELAH SUAMINYA DAN MENCIUM TANGAN
Panji: “Istriku…” (mencium kening Lastri)
Lastri: “Mas…”
Panji: “Aku berjanji akan menjaga kamu dan membahagiakan kamu seperti Anwar menjaga kamu.”
Lastri: “Mas tahu soal mas Anwar?”
Panji: “Anwar adalah sahabatku, dia tahu kalau ibumu menjodohkanmu denganku. Dia menitipkan kamu padaku.”
Lastri: “Mas…” (menangis dan memeluk Panji)
Panji: “Maafkan Anwarmu Las” (mengelus kepala Lastri)

--Malang, 2019.11.25
Sonia Azizah lahir di Blitar, 15 April 1999. Kesukaannya pada dunia membaca berbagai macam karangan penulis membuatnya banyak mendapat inspirasi dalam menulis. Banyak sekali penulis menjadi favoritnya, terutama pada penulis yang mampu menghadirkan cerita-cerita kehidupan yang hadir menjadi visual dalam latar karyanya. Saat ini, dia belajar di Universitas Negeri Malang.


Comments

Popular posts from this blog

NASKAH DRAMA ANAK YANG DURHAKA

ULANG TAHUN

Drama ANAK-ANAK TK